Συντάκτης: admin Σελίδα 95 από 147

Για την Επέτειο της 28^ης Οκτωβρίου 1940 θα γίνουν στην έδρα του Δήμου Πάργας στο Καναλλάκι και στις  Κοινότητες οι παρακάτω εορταστικές εκδηλώσεις.

ΠΕΜΠΤΗ  27^η  Οκτωβρίου 2022

Ομιλίες από κατάλληλους ομιλητές σε ειδικές εκδηλώσεις στα Σχολεία των  Κοινοτήτων του Δήμου, ενταγμένες στο πρόγραμμα της Σχολικής Εορτής, καθώς  και στις Δημόσιες Υπηρεσίες, Οργανισμούς με θέμα την εορταζόμενη επέτειο.

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ  28^η  Οκτωβρίου 2022

• Ώρα 07:30 π.μ.: Θα σημάνουν χαρμόσυνα οι καμπάνες όλων των εκκλησιών του Δήμου.
• Ώρα 10:30 π.μ: Δοξολογία στους Ιερούς Ναούς όλων των Κοινοτήτων του Δήμου Πάργας.

Εκφώνηση του Πανηγυρικού της ημέρας στην έδρα του Δήμου στο Καναλλάκι από την κ.  Σάνη Βασιλική, Καθηγήτρια Λυκείου Καναλλακίου. Στις Κοινότητες του Δήμου Πάργας τον Πανηγυρικό της ημέρας θα εκφωνήσουν εκπαιδευτικοί που θα οριστούν από τους Διευθυντές των Σχολείων. Επιμνημόσυνη δέηση, κατάθεση στεφανιών στο Ηρώο, από μαθητές Α/θμιας και Β/θμιας Εκπαίδευσης.

Μετά την κατάθεση, θα τηρηθεί ενός λεπτού σιγή και θα ακολουθήσει η ανάκρουση του Εθνικού  μας Ύμνου.

Στη συνέχεια κοινή παρέλαση των μαθητών όλων των Σχολείων.

Ορίζεται γενικός σημαιοστολισμός στην έδρα του Δήμου στο Καναλλάκι και σε όλες τις  Κοινότητες του Δήμου από της 8^ης πρωινής ώρας της 26^ης Οκτωβρίου μέχρι της δύσης του ηλίου της 28^ης Οκτωβρίου και φωταγώγηση όλων των καταστημάτων του δημοσίου, των ΟΤΑ, καθώς και των καταστημάτων των Ν.Π.Δ.Δ. και των Τραπεζών , κατά τις βραδινές ώρες της 27^ης και 28^ης Οκτωβρίου.

Τελετάρχης ορίζεται ο κ. Δήμας Ευάγγελος, Καθηγητής Φυσικής Αγωγής, Γυμνασίου Καναλλακίου.

 Τ.Κ. Πάργας

Η έναρξη των εορταστικών εκδηλώσεων θα γίνει από το πρωί της 26ης Οκτωβρίου μέχρι τη δύση του ηλίου της 28ης Οκτωβρίου και θα πραγματοποιηθεί γενικός σημαιοστολισμός των δημοσίων και δημοτικών καταστημάτων ως και των δημοτικών δρόμων και πλατειών. Επίσης θα γίνει φωταγώγηση των καταστημάτων του δημοσίου, κατά τις βραδινές ώρες της 27ης και 28ης Οκτωβρίου.

Την 27η του ίδιου μήνα θα μιλήσουν ομιλητές σε ειδικές συγκεντρώσεις στα Σχολεία, Δημόσιες Υπηρεσίες Οργανισμούς κ.λ.π με θέμα την εορταζόμενη επέτειο.

Την 28η Οκτωβρίου και ώρα 07:30 π.μ θα σημάνουν χαρμόσυνα οι καμπάνες όλων των εκκλησιών.

Την ίδια μέρα και ώρα 10: 30 π.μ θα τελεσθεί δοξολογία για την Εθνική Επέτειο στον Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου, όπου θα εκφωνηθεί ο πανηγυρικός της ημέρας από την δασκάλα του 2ου Δημοτικού Σχολείου Πάργας , κα Φωτεινή Νάτσιου.

Ύστερα από τα παραπάνω όλοι μαζί θα μεταβούμε στο Ηρώο που βρίσκεται στην πλατεία «ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΝΑΣ», στο άγαλμα Δημουλίτσα-Πατατούκου, όπου θα ψαλλεί επιμνημόσυνη δέηση και θα κατατεθούν στεφάνια όπως φαίνεται στο συνημμένο πίνακα.

Μετά θα ακολουθήσει, κατά τα καθιερωμένα, παρέλαση στην οδό « Ανεξαρτησίας » κατά την εξής σειρά Δημοτικό Σχολείο – Γυμνάσιο – Λύκειο.

Παρακαλούνται να παραστούν όλες οι Αρχές της Πόλης, Ιδρύματα, Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου και Ιδιωτικού Δικαίου, Σύλλογοι, Σωματεία, μαζί με τα διοικητικά τους Συμβούλια και το υπαλληλικό τους προσωπικό, τα Σχολεία της πόλης, οι παρεπιδημούντες στρατιωτικοί και πολιτικοί υπάλληλοι, οι ανάπηροι και τα θύματα πολέμου, καθώς και το αξιότιμο κοινό.

Τελετάρχης της όλης εκδήλωσης ορίζεται η καθηγήτρια Φυσικής Αγωγής του 2ου Δημοτικού Σχολείου Πάργας, κα Βέκιου Έλλη.

 T.K. Μεσοπόταμου

Για την Επέτειο της 28^ης Οκτωβρίου 1940 θα λάβουν χώρα στην  Κοινότητα Μεσοποτάμου οι παρακάτω εορταστικές εκδηλώσεις.

ΠΕΜΠΤΗ  27^η  Οκτωβρίου 2022

Ομιλίες από κατάλληλους ομιλητές σε ειδικές εκδηλώσεις στα Σχολεία της  Κοινότητας  Μεσοποτάμου, με θέμα την εορταζόμενη επέτειο.

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 28^η  Οκτωβρίου 2022

Ώρα 07:30 π.μ.: Θα σημάνουν χαρμόσυνα οι καμπάνες της εκκλησίας της  Κοινότητας Μεσοποτάμου.

Ώρα 10:30 π.μ: Δοξολογία στον Ιερό Ναό της  Κοινότητας Μεσοποτάμου και εκφώνηση του Πανηγυρικού της ημέρας, από Εκπαιδευτικό του Δημοτικού Σχολείου Μεσοποτάμου. Επιμνημόσυνη δέηση, κατάθεση στεφανιών στο χώρο του Ηρώου των πεσόντων.

1. Για τον Δήμο της Πάργας θα καταθέσει στεφάνι, ο Αντιδήμαρχος Μάρκου Δημήτριος.
2. Για την Κοινότητα Μεσοποτάμου, ο Πρόεδρος κ. Πανούσης Θωμάς.
3. Δημοτικό Σχολείο Μεσοποτάμου.
4. Νηπιαγωγείο Μεσοποτάμου.

Μετά την κατάθεση στεφανιών, θα τηρηθεί ενός λεπτού σιγή και θα ακολουθήσει η ανάκρουση του Εθνικού  μας Ύμνου.

Στη συνέχεια θα ακολουθήσει παρέλαση των Σχολείων του Μεσοπόταμου

Ορίζεται για την  Κοινότητα Μεσοποτάμου γενικός σημαιοστολισμός από της 8^ης πρωινής ώρας της 26^ης Οκτωβρίου μέχρι της δύσης του ηλίου της 28^ης Οκτωβρίου και φωταγώγηση τις βραδινές ώρες της 27^ης και 28^ης Οκτωβρίου.

Έπεσε μαχόμενος υπέρ πατρίδος, στις 5:30 το ξημέρωμα της 28ης Οκτωβρίου 1940. Οπλίτης Μπουκουβάλας Γεώργιος του Δημητρίου. Εκείνο το ξημέρωμα, τον βρήκε μέσα στο χαράκωμα, στο ξωκλήσι του Αϊ- Γιώργη στο Αηδονοχώρι της Κόνιτσας. Υπηρετούσε στο επιστρατευμένο 51ο Σύνταγμα Πεζικού.

Μέσα από μαρτυρίες, ακολουθήσαμε μαζί με τον Δημήτρη Μαλάμη από το Αηδονοχώρι, τα τελευταία βήματα του ηρωικού οπλίτη, που καταγράφεται ως ένας από τους τρεις πρώτους νεκρούς του μετώπου. Φτάσαμε στο Μπουραζάνι και από εκεί, ακολουθήσαμε έναν δύσκολο χωματόδρομο κα ανεβήκαμε στο ξωκλήσι του Αϊ –Γιώργη, όπου ήταν τα χαρακώματα.

Σήμερα, η πυκνή βλάστηση έχει καλύψει τα λίγα απομεινάρια από τα ορύγματα. Ωστόσο ένα προσκυνητάρι με ένα αναμμένο καντήλι, στο σημείο όπου τραυματίστηκε θανάσιμα ο Γεώργιος Μπουκουβάλας αποδίδει ευγνωμοσύνη και τιμή στους άγνωστους ήρωες του Έπους του 1940.

Από την Καρίτσα στην πρώτη γραμμή

Ο συγχωριανός του κ. Σάββας Σιάτρας, μάς μεταφέρει τα τελευταία του λόγια στο χωριό.

«Όπως μου έλεγε και μολογούσε η μητέρα μου, στις 27 Οκτώβρη, γυρίζοντας από το αμπέλι με τα σταφύλια φορτωμένα στο γαϊδούρι ,συνάντησε τον Γιώργο, ήταν βιαστικός και του είπε.

“-Τι γίνεται Γιώργο;

-Τι να γίνει Πανάγιω , με το πρώτο μπαμ”.

Πήγαινε ολοταχώς για τη μονάδα του. Επί της παραμεθορίου στην Κόνιτσα, στο Αηδονοχώρι. Ο Γιώργος Μπουκουβάλας ήταν ήδη από το καλοκαίρι του 1940 επιστρατευμένος και είχε πάρει άδεια για να γιορτάσει του Αγίου Δημητρίου τον πατέρα του, αλλά και τον ένα χρόνο γάμου του με τη σύζυγό του».

Τα λόγια του οπλίτη, αποδείχτηκαν προφητικά

Στην γραμμή προκαλύψεως στο Αηδονοχώρι.

Φτάνοντας στην Κόνιτσα, η θέση του, είναι στα ορύγματα στο ξωκλήσι του Αϊ Γιώργη στο Αηδονοχώρι. Εκεί έπεσαν οι πρώτες οβίδες των Ιταλών. Ο Γιώργος Μπουκουβάλας τραυματίστηκε θανάσιμα. στο χαράκωμα

Η μαρτύρια του υπερήλικα Δημήτρη Μπόνιου συνταξιούχου στρατιωτικού, για εκείνο το πρωινό στο Αηδονοχώρι είναι αποκαλυπτική .

«Το ξημέρωμα εκείνο μας βρήκε κάτω από τις Λακιές, το ύψωμα όπου είχε στηθεί γραμμή άμυνας στου στρατού. Κάποιοι από το χωριό μαζί η οικογένεια μου βρεθήκαμε εκεί για προστασία.

Βομβάρδιζαν τα ιταλικά κανόνια από το αλβανικό έδαφος. Περνούσαν οι οβίδες πάνω από τα κεφάλια. Φώναζαν όλοι να γίνει συσκότιση στο χωριό για να μην βλέπουν. Σβήστε τους φανούς. Το χωριό οργανώθηκε. Η μάνα μου είχε τα ζώα στο δάσος.

Πήγαμε σπίτι και πήραμε ό,τι μπορούσαμε για να φύγουμε Δύσκολη πορεία. Στην ανηφόρα του Αϊ- Λιά πέταξε τον μπόγο που ήταν φορτωμένη. Τον έκρυψε μέσα στο δάσος σε ένα δένδρο. Με 4 παιδιά στα χέρια δεν μπορούσε να περπατήσει. Συνεχίσαμε μέσα από μονοπάτια και την 3η μέρα φτάσαμε στα Ζαγοροχώρια.

Στη Δοβρά, συναντήσαμε το τάγμα που ήταν στο χωριό. Είχε δοθεί εντολή οι δυνάμεις να συμπτυχτούν στα μετόπισθεν στην αμυντική γραμμή Κατσιμήτρου»

Ο οπλίτης Γεώργιος Μπουκουβάλας έμεινε στο χαράκωμα νεκρός.

Στο Αηδονοχώρι Κόνιτσας μπήκε νωρίς το πρωί ο Ιταλός κατακτητής.

Σύμφωνα με προφορική μαρτυρία του Απόστολου Νάτση στον Γεώργιο Δονόπουλο, ο οποίος μίλησε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, ο στρατιώτης χτυπήθηκε ΒΔ του Ιερού Ναού Αγίου Γεωργίου στην θέση Μέγα Λόγγος, σε δύσβατο πλέον σήμερα σημείο.

«Ο 10χρονος τότε Απόστολος Νάτσης, κατέβαινε από το βουνό όπου βρίσκονταν μαζί με άλλους συγχωριανούς για να πάρει λίγο αλεύρι και σκεπάσματα από το σπίτι. Ένας Ιταλός στρατιώτης, μπαίνοντας στο χωριό τον συνάντησε και του είπε. “Εκεί, στην μικρή εκκλησία έχετε έναν νεκρό δικό σας”. Το αγόρι γύρισε πίσω και τον βρήκε. Μαζί με την μητέρα του τον έθαψαν στο χαράκωμα. Στο σημείο βρίσκεται ένα μικρό προσκυνητάρι. Όλοι ανάβουν ακόμη και σήμερα εκεί, ένα κεράκι στην μνήμη του ».

Η επιστροφή στην Καρίτσα

Ο οπλίτης Μπουκουβάλας, έμεινε για 7 χρόνια θαμμένος στο Αηδονοχώρι. Για τους κατοίκους του χωριού όπως μας λένε ήταν «το δικό τους παλικάρι».

Το 1947 η οικογένεια μετέφερε τα οστά του στην Καρίτσα.

«Οι καμπάνες, κτυπούσαν πένθιμα όλη την ημέρα. Δεν μπορώ να ξεχάσω τον θρήνο και το μοιρολόι εκείνη την ημέρα», θυμάται η κόρη της αδελφής του, Διονυσία Τσιούρη που ήταν τότε κοριτσάκι.

Ο πατέρας του ήρωα, Δημήτριος Μπουκουβάλας τιμώντας την μνήμη του, πρόσθεσε μια καμάρα στο καμπαναριό της εκκλησίας στην Καρίτσα.

Η ανιψιά του Διονυσία Τσιούρη αναθέτει στον γλύπτη Θόδωρο Παπαγιάννη να φιλοτεχνήσει το ορειχάλκινο άγαλμα του πεσόντα στο μέτωπο. Το 1998 τοποθετείται στην πλατεία της Καρίτσας και γίνονται τα αποκαλυπτήρια με όλες τις τιμές.

Ο Γιώργος Μπουκουβάλας, ήταν δικηγόρος και γεννήθηκε το 1906 στην Kαρίτσα Ιωαννίνων.

Φοίτησε στο σχολείο του χωριού του. Παρά τις δυσκολίες και τη φτώχεια της οικογένειας του, κατάφερε και σπούδασε στην Νομική Αθηνών. Για να τα βγάλει πέρα με τις σπουδές, το πρωί δούλευε σε τεχνικό γραφείο και το απόγευμα σε καφενείο. Άσκησε το επάγγελμα του στο Ειρηνοδικείο Ζίτσας. Τον Αύγουστο του 1940, επιστρατεύτηκε λόγω των γεγονότων της περιόδου.

Πηγή: ΑΠΕ – ΜΠΕ

Γενικός -τριήμερος σημαιοστολισμός από την 8η πρωινή ώρα της 26ης Οκτωβρίου μέχρι και τη δύση του ηλίου της 28ης Οκτωβρίου, καθώς και φωταγώγηση των Δημόσιων, Δημοτικών και Κοινοτικών Καταστημάτων, το βράδυ της 27ης και 28ης Οκτωβρίου.

Παρασκευή 28η Οκτωβρίου

α. Φιλιππιάδα

07.15: Οι καμπάνες θα σημάνουν χαρμόσυνα.

09.45: Τέλος προσέλευσης επισήμων στον Ι.Ν. Αγίου Βησσαρίωνα.

10.00: Δοξολογία.

10.45: Επιμνημόσυνη δέηση και κατάθεση στεφάνων στο Μνημείο Μπιζανομάχων.

11.30: Παρέλαση στην οδό Ταγματάρχου Βελισσαρίου.

β. Θεσπρωτικό

07.15: Οι καμπάνες θα σημάνουν χαρμόσυνα.

09.45: Τέλος προσέλευσης επισήμων στον Ι.Ν. Γενεσίου της Θεοτόκου.

10.00: Δοξολογία.

10.20: Επιμνημόσυνη δέηση και κατάθεση στεφάνων στο Μνημείο Πεσόντων.

10.45: Παρέλαση στην Κεντρική Πλατεία, υπό τους ήχους του Φιλαρμονικού Συλλόγου «Απόλλων».

γ. Κοινότητες Ανωγείου, Κρανέας & όλες τις κοινότητες του Δήμου

07.30: Με μέριμνα των Ιερέων θα σημάνουν χαρμόσυνα οι καμπάνες των εκκλησιών.

09.00: Δοξολογίες.

09.30: Επιμνημόσυνη δέηση και κατάθεση στεφάνων στα Μνημεία Ηρώων, από τους προέδρους και τους εκπροσώπους Σχολείων, Συλλόγων και φορέων.

* Τελετάρχης στις εκδηλώσεις εορτασμού στη Φιλιππιάδα θα είναι ο γυμναστής κ. Ανδριανός Παπαδήμας, από τον 1^ο Γυμνάσιο της πόλης και στο Θεσπρωτικό ο γυμναστής του Γυμνασίου κ. Γιώργος Φίντζος.

Επετειακή έκθεση αρχειακών τεκμηρίων με τίτλο «1940. Στρατιωτική και κοινωνική πολιτική στην Ήπειρο» διοργανώνουν η Περιφέρεια Ηπείρου και το Ιστορικό Αρχείο-Μουσείο Ηπείρου, σε συνεργασία με τον Δήμο Ιωαννιτών, στο πλαίσιο των εκδηλώσεων της Εθνικής Εορτής της 28ης Οκτωβρίου 1940.

Τα αρχειακά τεκμήρια, τα οποία εκτίθενται πρώτη φορά στο κοινό, αναδεικνύουν τις πολιτικές διαστάσεις και τις κοινωνικές εξελίξεις της περιόδου.

Η έκθεση θα πραγματοποιηθεί στο κτίριο των Γενικών Αρχείων, στον ειδικά διαμορφωμένο χώρο του Ιστορικού Αρχείου-Μουσείου Ηπείρου (ΙΑΜΗ), στο Κάστρο, από σήμερα Τετάρτη έως και τη Δευτέρα 14 Νοεμβρίου

Τα εγκαίνια θα γίνουν στις 7 το απόγευμα της Δευτέρας 31 Οκτωβρίου.

Ώρες λειτουργίας: Δευτέρα – Παρασκευή 10:00 -14:00, Σάββατο 11:00-14:00

Εκδηλώσεις για την Εθνική Επέτειο της 28^ης Οκτωβρίου, θα πραγματοποιηθούν στον Δήμο Σουλίου στις 27 και 28 Οκτωβρίου 2022.

Οι εορταστικές εκδηλώσεις, θα γίνουν σύμφωνα με τις ισχύουσες υγειονομικές διατάξεις, για την πρόληψη τυχόν διασποράς του κορωνοϊού Covid-19.

1. Γενικός σημαιοστολισμός σε όλη τη διοικητική περιφέρεια του Δήμου Σουλίου, από την ογδόη πρωινή ώρα της 26ης μέχρι τη δύση του ηλίου της 28ης Οκτωβρίου.
2. Φωταγώγηση των Δημοτικών και Δημοσίων καταστημάτων του Δήμου Σουλίου, καθώς των καταστημάτων των Ν.Π.Δ.Δ. και των Τραπεζών, κατά τις βραδινές ώρες της 27ης και 28ης Οκτωβρίου.                                                     

Πέμπτη 27 Οκτωβρίου 2022

Ομιλίες σε ειδικές συγκεντρώσεις στα σχολεία Α/βάθμιας και Β/βάθμιας Εκπαίδευσης στις τρεις Δημοτικές Ενότητες (Παραμυθιάς, Αχέροντα και Σουλίου).

• Δημοτική Ενότητα Παραμυθιάς:

Ώρα 11:00 π.μ. Απότιση φόρου τιμής από μαθητές/τριες των σχολείων της Κοινότητας Παραμυθιάς στο Μνημείο των Ηρώων (Σχολείο Βούλγαρη), που θα προσέλθουν συντεταγμένοι  με επικεφαλής καθηγητές και δασκάλους.

Στη συνέχεια θα ψαλεί επιμνημόσυνη δέηση, θα τηρηθεί ενός λεπτού σιγή και θα ακολουθήσει κατάθεση στεφάνων.

• Δημοτική Ενότητα Αχέροντα και Δημοτική Ενότητα Σουλίου:

Επετειακές εκδηλώσεις στα σχολεία Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης  στις οποίες θα παραστούν εκπρόσωποι του Δήμου Σουλίου.

Παρασκευή 28 Οκτωβρίου 2022

• Ώρα 10:15 π.μ. Eπίσημη δοξολογία στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Αγίου Δονάτου στην Παραμυθιά, μετά το τέλος της Θείας Λειτουργίας.

Τον πανηγυρικό της ημέρας θα εκφωνήσει ο καθηγητής του Γενικού Λυκείου Παραμυθιάς, Φιλόλογος, κ. Πρέντζας Κωνσταντίνος.

Μετά τον πανηγυρικό της ημέρας θα ακολουθήσει επιμνημόσυνη δέηση και κατάθεση στεφάνων στο Ηρώο Σουλιωτών, που βρίσκεται στον προαύλιο χώρο του Ιερού Ναού Αγίου Δονάτου.

Θα τηρηθεί ενός λεπτού σιγή – Ανάκρουση Εθνικού  Ύμνου.

• Ώρα 11:00 π.μ. Μαθητική παρέλαση επί της οδού Κ. Καραμανλή.

Τελετάρχης ορίζεται ο καθηγητής Φυσικής Αγωγής του Γυμνασίου Παραμυθιάς,  κ. Σμπήλιας Κωνσταντίνος.

Προεξάρχοντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Άρτης κ. Καλλινίκου, ετελέσθη το απόγευμα της Τρίτης 25ης Οκτωβρίου 2022, με θρησκευτική μεγαλοπρέπεια, ο Μέγας Εσπερινός, επί τη μνήμη του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Δημητρίου του Μυροβλύτου, στον πανηγυρίζοντα φερώνυμο Μητροπολιτικό Ιερό Ναό, στην Άρτα.

Τον Θείο λόγο εκήρυξε εμπνευσμένα ο Πανοσιολογιώτατος Αρχιμανδρίτης π. Σεραφείμ Λεβέντης, κληρικός της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών και εισηγητής του Αρχιεπισκοπικού Γραφείου παρά τη Ιερά Συνόδω, ο οποίος ετόνισε, ότι “ο θάνατος νικάται με αυτοθυσιαστική αγάπη”.

Με ιεροπρέπεια και λαμπρότητα κορυφώθηκαν την Τετάρτη 26 Οκτωβρίου 2022 οι λατρευτικές εκδηλώσεις προς τιμήν του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Δημητρίου του Μυροβλύτου, στον φερώνυμο Μητροπολιτικό Ιερό Ναό της Άρτας.

Προεξάρχοντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Άρτης κ. Καλλινίκου, τελέσθηκαν ανήμερα της εορτής ο πανηγυρικός Όρθρος και η Αρχιερατική Θεία Λειτουργία, κατά την διάρκεια της οποίας ο Σεπτός Ποιμενάρχης μας, εχειροτόνησε εις Πρεσβύτερον τον Ευλαβέστατο Διάκονο Γεώργιο Γεωργίου.

Σε θέματα σύγχρονου πολιτισμού και ενίσχυσης των πολιτιστικών δομών της περιοχής επικεντρώθηκε η συζήτηση που είχαν ο Υφυπουργός Πολιτισμού Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού Νικόλας Γιατρομανωλάκης και ο Δήμαρχος Ιωαννίνων Μωυσής Ελισάφ.

Στη συνάντηση συμμετείχαν συνεργάτες του Υφυπουργού, η Αντιδήμαρχος και Πρόεδρος του ΔΗΠΕΘΕ Χριστίνα Κωτσαντή, ο Καλλιτεχνικός Διευθυντής του ΔΗΠΕΘΕ Χάρης Πεχλιβανίδης και ο σύμβουλος του δημάρχου για θέματα πολιτισμού Χρήστος Παπαδόπουλος.

Στη διάρκεια της συνάντησης συζητήθηκαν επίσης τα προβλήματα των πολιτιστικών δομών που λειτουργούν στο Δήμο, προβλήματα που οφείλονται σε μεγάλο βαθμό και στα περιοριστικά μέτρα που ίσχυσαν λόγω της πανδημίας.

«Κωδικοποιήσαμε τα προβλήματα των δομών μας για να προσπαθήσουμε να βρούμε λύσεις με την στήριξη και του Υπουργείου. Η συζήτηση έγινε σε πολύ καλό κλίμα και με αποτελέσματα για τις μελλοντικές μας δράσεις», ανέφερε σε δήλωσή του ο Δήμαρχος Ιωαννίνων Μωυσής Ελισάφ.

Ο Υφυπουργός Πολιτισμού από την πλευρά του δήλωσε ότι τα Γιάννενα έχουν τεράστια παράδοση στον πολιτισμό αλλά και μεγάλη δυναμική.

«Το Ταμείο Ανάκαμψης έχει δώσει νέα εργαλεία για να συνεργαστούμε με την τοπική αυτοδιοίκηση ώστε να δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίες μέσα από τον πολιτισμό και να δούμε τρόπους σύμπραξης και συνέργειας», σημείωσε ο Υφυπουργός.

Συμπλήρωσε ότι το Υπουργείο από την πλευρά του θα στηρίξει δράσεις των Δήμων και έκανε ειδική μνεία στο Δήμο Ιωαννιτών και την δυναμική στήριξη του πολιτισμού και των δομών.

Ο Υφυπουργός αναφέρθηκε στο πρόγραμμα χειροτεχνίας που αναπτύσσει το Υπουργείο Πολιτισμού και το οποίο επικεντρώνεται στην ξυλογλυπτική, την υφαντουργία και την κεραμική.

Στο πλαίσιο αυτό εξετάζονται οι δυνατότητες και οι τρόποι ένταξης και των Ιωαννίνων.

Συνάντηση Γιατρομανωλάκη – Καχριμάνη

Ο κ. Γιατρομανωλάκης επισκέφθηκε και τον Περιφερειάρχη Ηπείρου Αλέξανδρο Καχριμάνη.

Στη συνάντηση από τον κ. Καχριμάνη δόθηκε έμφαση στην ανάγκη διάσωσης των παραδοσιακών τεχνών που φθίνουν, με χαρακτηριστικό παράδειγμα τη χειροτεχνία για την οποία βρίσκεται σε εξέλιξη η προσπάθεια για την  ίδρυση σχολής στο Μέτσοβο, άλλα και άλλων, όπως είναι η αργυροχρυσοχοϊα και η τέχνη της πέτρας.

Από τις αρχές Οκτωβρίου του 1912 η Ελλάδα βρισκόταν σε πόλεμο με την παραπαίουσα Οθωμανική Αυτοκρατορία, έχοντας ως συμμάχους τη Βουλγαρία, το Μαυροβούνιο και τη Σερβία (Α’ Βαλκανικός Πόλεμος). Κύριο θέατρο των επιχειρήσεων ήταν η περιοχή της Μακεδονίας.

Ο ελληνικός στρατός βάδιζε από νίκη σε νίκη στη Δυτική Μακεδονία. Όμως, από την αρχή των εχθροπραξιών σοβούσε σοβαρή διαφωνία μεταξύ του αρχιστράτηγου Κωνσταντίνου και του πρωθυπουργού Ελευθέριου Βενιζέλου.

Ο διάδοχος επιθυμούσε πρώτα την κατάληψη του Μοναστηρίου προς Βορρά, ενώ ο Βενιζέλος, βλέποντας την πιθανότητα να καταληφθεί η Θεσσαλονίκη από το βουλγαρικό στρατό, πίεζε τον Κωνσταντίνο να κατευθυνθεί προς τη φυσική πρωτεύουσα της Μακεδονίας, μια περιοχή με στρατηγική σημασία, η απελευθέρωση της οποίας αποτελούσε διακαή πόθο του ελληνισμού. «Καθιστώ υμάς υπευθύνους διά πάσαν αναβολήν έστω και στιγμής» του τηλεγραφεί επιτακτικά.

Τελικά, ο Κωνσταντίνος πείθεται με τη μεσολάβηση του πατέρα του Βασιλιά Γεωργίου Α’ και στις 25 Οκτωβρίου η εμπροσθοφυλακή του ελληνικού στρατού φθάνει προ των πυλών της Θεσσαλονίκης.

Είχε προηγηθεί η καθοριστική νίκη στη Μάχη των Γιαννιτσών (19 – 20 Οκτωβρίου), που είχε κάνει ευκολότερη την προέλαση του ελληνικού στρατού.

Οι διαπραγματεύσεις για την παράδοση

Ο Χασάν Ταξίν Πασάς που υπερασπιζόταν τη Θεσσαλονίκη δεν είχε άλλη δυνατότητα, παρά να ζητήσει μια έντιμη συμφωνία για την παράδοση της πόλης.

Στις 25 Οκτωβρίου οι απεσταλμένοι του ζήτησαν από τον Κωνσταντίνο να επιτραπεί στον Ταξίν να αποσυρθεί με το στρατό και τον οπλισμό του στο Καραμπουρνού και να παραμείνει εκεί μέχρι το τέλος του πολέμου.

Ο Κωνσταντίνος, φυσικά, απέρριψε τον όρο του και του πρότεινε την παράδοση του στρατού του και τη μεταφορά του στη Μικρά Ασία με δαπάνες της ελληνικής κυβέρνησης.

Ο Οθωμανός αξιωματούχος δέχθηκε, τελικά, τους όρους του Κωνσταντίνου και στις 11 το βράδυ της 26ης Οκτωβρίου, ανήμερα της εορτής του Αγίου Δημητρίου, οι πληρεξούσιοι αξιωματικοί Ιωάννης Μεταξάς (ο κατοπινός πρωθυπουργός του «ΟΧΙ») και Βίκτωρ Δούσμανης μεταβαίνουν στο Διοικητήριο της Θεσσαλονίκης και υπογράφουν τα σχετικά πρωτόκολλα παράδοσης της πόλης στον ελληνικό στρατό.

Σύμφωνα με το πρωτόκολλο, παραδίνονταν ως αιχμάλωτοι 25.000 τούρκοι στρατιώτες και 1.000 αξιωματικοί. Στην κατοχή του ελληνικού στρατού περιέρχονταν όλος ο βαρύς και ελαφρύς οπλισμός του σχηματισμού (70 πυροβόλα, 30 πολυβόλα, 70.000 τυφέκια και πυρομαχικά).

Η είσοδος του Ελληνικού Στρατού

Το πρωί της 27ης Οκτωβρίου εισήλθαν στη Θεσσαλονίκη δύο τάγματα ευζώνων και ύψωσαν την ελληνική σημαία στο Διοικητήριο, ενώ οι υπόλοιπες ελληνικές δυνάμεις άρχισαν να λαμβάνουν θέσεις στα υψώματα γύρω από την πόλη.

Στις 11 το πρωί της 28ης Οκτωβρίου 1912 ο Διάδοχος Κωνσταντίνος εισήλθε με το επιτελείο του στη Θεσσαλονίκη και το μεσημέρι έγινε πανηγυρική δοξολογία στο ναό του Αγίου Μηνά.

Οι βουλγαρικές αξιώσεις

Την ίδια μέρα, κατέφθασαν έξω από τη Θεσσαλονίκη και οι Βούλγαροι, όμως για τους γείτονες ήταν ήδη αργά. Ο επικεφαλής της μεραρχίας τους στρατηγός Τεοντορόφ ζήτησε να εισέλθει στην πόλη για να στρατοπεδεύσει.

Εισέπραξε την αρνητική απάντηση του Κωνσταντίνου και ύστερα από διαπραγματεύσεις, επιτράπηκε να μπουν στην πόλη για ολιγοήμερη ανάπαυση δύο τάγματα με επικεφαλής τους Βούλγαρους πρίγκιπες Βόρι και Κύριλλο.

Επικράτησε, όμως, σύγχυση και τελικά εισήλθε στη Θεσσαλονίκη ένα ολόκληρο βουλγαρικό σύνταγμα, γεγονός που εκνεύρισε τον Βενιζέλο. Οι Βούλγαροι δήλωναν εμφαντικά παρόντες στις εξελίξεις στη Μακεδονία. Ο σπόρος του Β’ Βαλκανικού Πολέμου είχε ριχτεί.

Στις 29 Οκτωβρίου ήταν η σειρά του βασιλιά Γεωργίου Α’ να εισέλθει στην πόλη και να επισημοποιήσει την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης. Έγινε δεκτός με ενθουσιασμό από τους Έλληνες κατοίκους της, με απάθεια ανάμικτη με φόβο του από το μουσουλμανικό στοιχείο, ενώ οι Εβραίοι που ήταν η πολυπληθέστερη πληθυσμιακή ομάδα της πόλης δεν έκρυψαν την απογοήτευσή τους, καθώς προωθούσαν σχέδιο διεθνοποίησης της Θεσσαλονίκης.

με πληροφορίες από SanSimera.gr

Ενημερωτική ημερίδα με αφορμή την ολοκλήρωση του υποέργου “Εργασίες προστασίας, συντήρησης και αποκατάστασης μεγάλου Θεάτρου Νικόπολης” διοργανώνει η Εφορεία Αρχαιοτήτων Πρέβεζας σήμερα Τετάρτη 26 Οκτωβρίου στις 7 το απόγευμα, στην αίθουσα  του Πολιτιστικού Κέντρου Πρέβεζας.

Η Εφορεία Αρχαιοτήτων Πρέβεζας ξεκίνησε την υλοποίηση του έργου, το καλοκαίρι του 2017, συνεχίζοντας την προσπάθεια ανάδειξης του μνημείου που ξεκίνησε από το 2012 από την τότε Επιστημονική Επιτροπή Νικόπολης.

Στόχος του έργου ήταν η πλήρης αποκάλυψη του εσωτερικού του μνημείου. Το μεγάλο τμήμα του έργου στο Θέατρο της Νικόπολης που έχει ολοκληρωθεί, επιτρέπει στον επισκέπτη να κατανοήσει τη μορφή, τις διαστάσεις και τη μνημειακότητα του Θεάτρου.

Τέσσερα χιλιόμετρα μετά το Ραδοβίζι, στο δρόμο που οδηγεί προς το Σενίκο, βρίσκεται το ιστορικό μοναστήρι του Αγίου Δημητρίου Διχουνίου, σε υψόμετρο 550 μέτρα.

Το μοναστήρι συνορεύει, σύμφωνα με ακριβή περιγραφή του ηγουμένου του Ιωσήφ, « ανατολικά με τόπον του χωρίου Τοσκεσάκη και Λάλεζας, από το βώρειον μέρος με τόπον του χωρίου Ραδοβήζντι, από δυτικά με τόπον των χωρίων ντοβλά και Βαρμπότα εις τον πάτον του ποταμιού από το εν μέρος είναι ο λάκκος του Κωστάκη ονομαζόμενος και από το άλλο κουτζποαίς και στην ράχη, και από μεσημβρίαν με τόπον των χωρίων Βερνίκου και στραγανέτζη».

Στο σημείο, που είναι  χτισμένο το μοναστήρι, σμίγουν δύο χούνες και απ’ αυτές ονομάστηκε Διχούνη ή Ντιχούνι ή Ντουχάν και κατ’ άλλη εκδοχή πήρε αυτό το όνομα από την τοποθεσία «Ντιχούνι», που στ’ αρβανίτικα σημαίνει «δύο παλούκια» ή από δύο πύργους του, που είχε παλιά.

Ο χρόνος της ίδρυσης του πρώτου μοναστηριού μας είναι άγνωστος, αλλά γνωρίζουμε ότι σε αυτό μόνασε ο επίσκοπος Τρίκκης Διονύσιος ο Φιλόσοφος και από εκεί ξεκίνησε την επανάσταση του 1611 η αποτυχία της οποίας οδήγησε στην  καταστροφή του και την αρπαγή της περιουσίας και των κειμηλίων του, μεταξύ των οποίων ήταν και ένας επίχρυσος αργυρός σταυρός, που υπάρχει στο ναό της Επισκοπής Παραμυθιάς.

Το παλιό μοναστήρι, πριν από την καταστροφή του είχε, σύμφωνα με τον Αραβαντινό, πλούσια μετόχια σε 25 χωριά, ενώ, αντίθετα, ο Φώτιος Οικονόμου αναφέρει, ότι είχε μόνο 12, το καθένα με την εκκλησία του, και ο Νίκος Ζιάγκος τ’ ανεβάζει σε 18, μαζί με πλούσια κτήματα σε 15 χωριά της περιοχής.

Μεταξύ των μετοχίων του αναφέρονται η Ζωοδόχος Πηγή Κερασόβου, ο Άγιος Νικόλαος Κάμενας, στα σύνορα μεταξύ Ραδοβιζίου και Λάλιζας, ο Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος, στα σύνορα Δοβλάς και Ραδοβιζίου, η Κοίμηση της Θεοτόκου Γρανίτσας, Αγγελομάχου Κουρέντων, Άγιος Δγμήτριος Μπουρελέσιας, Αγία Παρασκευή Βαλανιδιάς, Άγιος Ιωάννης (τώρα γενέθλια Θεοτόκου) Καταμάχης, Άγιος Νικόλαος Ζωτικού και μερικά άλλα, τα οποία εξαφάνισαν οι Τούρκοι, ύστερα από την κήρυξη της περιοχής Παραμυθιάς, ως επαναστατημένης, από το διοικητή των Ιωαννίνων Οσμάν Πασά.

Είχαν περάσει 152 χρόνια από την καταστροφή του μοναστηριού, και σύμφωνα με την παράδοση, ένας καλόγερος από την Κακαβιά είδε στον ύπνο του την τοποθεσία και ήρθε στο Ραδοβίζι.

Πήρε ανθρώπους με τσεκούρια κι άνοιξε δρόμο μέσα στο πυκνό ρουμάνι, που δεν μπορούσε ούτε λύκος να σπάσει, και στην αυλή του σημερινού μοναστηριού, εκεί που είναι μια βρύση, βρήκε την εικόνα του Αη-Δημήτρη απάνω στο πορί και ξανάχτισε το μοναστήρι.

Σύμφωνα με εντοιχισμένη με κεραμίδια χρονολογία, αριστερά και πάνω από την πόρτα του καθολικού του, χτίστηκε το 1763 στην ίδια μάλλον τοποθεσία, που άλλοτε ήταν και το παλιό. Αντίθετη, ωστόσο, άποψη έχουν ο Βασ. Πετρόπουλος, ο οποίος υποστηρίζει, στηριζόμενος στην στην παράδοση των περίοικων χωριών, ότι το παλιό μοναστήρι βρισκόταν δύο με τρία χιλιόμετρα νοτιοδυτικά του σημερινού και ο Θεοφάνης Αγγελίδης, ο οποίος μας πληροφορεί, ότι το σημερινό μοναστήρι απέχει χίλια μέτρα από παλιό, που ήταν αντίπερα στη θέση «Βελέικα» στο Στραγανέτσι, όπου δύο κατεστραμμένα πηγάδια επιβεβαιώνουν την τοπική παράδοση.

Πρωτοκτήτορες του μοναστηριού ήταν οι ιερομόναχοι Ζαχαρίας και Άνθιμος, οι οποίοι εικονίζονται στο δυτικό τοίχο του πρόναου (νότιο μέρος). Στην εικόνα του κυρίως κτήτορα Ζαχαρία, ο οποίος βαστάει στα χέρια του την εκκλησία, υπάρχει η επιγραφή «Ζαχαρίας ιερομόναχος και ηγούμενος του μοναστηριού και κτήτωρ της αγίας μονής ταύτης», ενώ σ’ αυτή του Ανθίμου η παρακάτω: «Άνθιμος ιερομόναχος και ευημερεύοντος της αγίας μονής ταύτης».

Ο ναός είναι βυζαντινού ρυθμού και έχει μάκρος 10 μέτρα και πλάτος 5,75 μέτρα. Το σημερινό μοναστήρι αποτελείται από το καθολικό, που είναι μονόκλιτη βασιλική με τρούλο, έχει μια μικρή πόρτα εισόδου στη δυτική του πλευρά και πάνω απ’ αυτή, μέσα σε κόγχη, ζωγραφισμένο πεζό τον Άγιο Δημήτριο, ένα διώροφο κτίριο, που χρησίμευε για ηγουμενείο, ξενώνας και αποθήκη, ένα μικρότερο, ισόγειο, νεόκτιστο οίκημα κι ένα νεόκτιστο καμπαναριό. Στην αυλή του υπάρχει πηγή με άφθονο τρεχούμενο νερό κι ένα μικρό κοιμητήριο.

“Μαρτυρίες κατοίκων του Ραδοβιζίου αναφέρανε ότι πίσω από την βρύση υπήρχε και μία σπηλιά.”   

Στο εσωτερικό του καθολικού, που χωρίζεται σε πρόναο, κυρίως ναό και Ιερό Βήμα, υπάρχουν μαυρισμένες και μισοκαταστραμμένες τοιχογραφίες του 18^ου αιώνα και στο βόρειο τοίχο του κυρίως ναού είναι ζωγραφισμένος ο Άγιος Ιωάννης ο εξ Ιωαννίνων.

Πάνω από την εξωτερική πόρτα της εκκλησίας, προς την πλευρά του πρόναου και πάνω από την πόρτα, που συνδέει τον κυρίως ναό με τον πρόναο, προς την πλευρά του κυρίως ναού, υπάρχουν κατεστραμμένες επιγραφές.

Το φως της εκκλησίας είναι ελάχιστο από τα δύο μικρά παράθυρα του ιερού και τέσσερα όμοια του κυρίως ναού και τα 8 σχισμοειδή μονόβολα του τρούλου.

Το τέμπλο, τέλος, της εκκλησίας είναι ξυλόγλυπτο με ανάγλυφες κληματαριές, φίδια και άλλες παραστάσεις και με εμφανή τα ίχνη του χρόνου.

Σε μικρό χρονικό διάστημα, όχι μεγαλύτερο των δύο χρόνων, το μοναστήρι απέκτησε σημαντική περιουσία προερχόμενη κυρίως από τα περίοικα χωριά Τοσκεσάκι, Λάλιζα, Ραδοβίζι, Δοβλά, Βαρπότα, Βερνίκου και Στραγανέτση.

(Από το βιβλίο του ΠΑΝΟΥ ΔΗΜ. ΤΖΟΒΑ Η ΜΟΝΗ ΔΙΧΟΥΝΙΟΥ – ΕΚΔΟΣΗ ΔΗΜΟΣ ΜΟΛΟΣΣΩΝ)