Κατηγορία: ΒΟΡΕΙΟΣ ΗΠΕΙΡΟΣ Σελίδα 15 από 23

Μια εικόνα χίλιες λέξεις.

Ο Υπουργός Προστασίας του Πολίτη του ελλαδικού κράτους Τάκης Θεοδωρικάκος αποδίδει ενθύμιο για την κοινή άσκηση με τα ΕΚΑΜ σε μέλος της RENEA, της επίλεκτης ομάδας της αλβανικής αστυνομίας η οποία δολοφόνησε τον Βορειοηπειρώτη Εθνομάρτυρα Κωνσταντίνο Κατσίφα στις 28 Οκτωβρίου 2018.

Σε δήλωση του για το πρόγραμμα εκπαίδευσης οκτώ αστυνομικών της RENEA στις εγκαταστάσεις των ΕΚΑΜ, στο Μαρκόπουλο, ο κ. Θεοδωρικάκος τόνισε ότι “το πρόγραμμα αποτελεί άλλο ένα δείγμα διεύρυνσης της αστυνομικής συνεργασίας μεταξύ Ελλάδας και Αλβανίας, με γνώμονα την προστασία του κράτους δικαίου και τη διασφάλιση ενός περιβάλλοντος ασφάλειας για τους πολίτες. Και όπως σημείωσε τέτοιου είδους συνέργειες καταδεικνύουν το εξαιρετικό επίπεδο συνεργασίας μεταξύ των δύο χωρών στον τομέα της ασφάλειας”.

Άλλη μία προδοτική πράξη της Νέας Δημοκρατίας εις βάρος του Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού.

Πλέον κανένας στέλεχος, πολιτευτής ή βουλευτής – υπουργός της Νέας Δημοκρατίας δεν έχει το παραμικρό ηθικό δικαίωμα να μιλάει για τον Βορειοηπειρωτικό Ελληνισμό, γιατί πολύ απλά θα είναι μέγιστος υποκριτής και πατριδοκάπηλος.

Κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους του 1912 – ΄13 ο Ελληνικός Στρατός απελευθέρωνε την ενιαία Ήπειρο, μετά από πέντε αιώνες οθωμανικού ζυγού.

Ωστόσο, στις 17 Δεκεμβρίου 1913 οι Μεγάλες Δυνάμεις της εποχής (Βρετανία, Γαλλία, Ρωσία, Αυστρο-ουγγαρία, Γερμανία, Ιταλία), υπέγραψαν το Πρωτόκολλο της Φλωρεντίας, με το οποίο επιδίκαζαν στο νεοσύστατο αλβανικό κράτος το βορειοδυτικό τμήμα της Ηπείρου, δηλαδή τις περιοχές του Αργυροκάστρου, του Δελβίνου, της Χιμάρας, της Πρεμετής και της Κορυτσάς.

Τον Ιανουάριο του 1914 Μεγάλες Δυνάμεις διεμήνυσαν στην ελληνική κυβέρνηση ότι έπρεπε να αποσύρει τον στρατό της από τις συγκεκριμένες περιοχές, σε αντίθετη περίπτωση δεν θα αναγνώριζαν την προσάρτηση των νησιών του ανατολικού Αιγαίου στο Βασίλειο της Ελλάδας.

Η κυβέρνηση του Ελευθέριου Βενιζέλου υπέκυψε στον εκβιασμό και από τα μέσα Φεβρουαρίου άρχισε να αποσύρει τις ελληνικές δυνάμεις από τον χώρο της Ηπείρου που θα αποτελούσε πλέον τμήμα της αλβανικής επικράτειας και που από τότε έλαβε την ονομασία Βόρειος Ήπειρος.

Όμως οι Έλληνες κάτοικοι της Β. Ηπείρου, οι οποίοι αποτελούσαν και την πληθυσμιακή πλειοψηφία της περιοχής, αποφάσισαν να μην δεχθούν τη μοίρα τους αδιαμαρτύρητα και προχώρησαν στην σύσταση οργανωτικής επιτροπής που θα καθοδηγούσε τον Αγώνα για ανεξαρτησία από το αλβανικό κράτος.

Την αρχή έκανε ο Αρχηγός της Χιμάρας Ταγματάρχης Χωροφυλακής Σπύρος Σπυρομήλιος ο οποίος στις 9 Φεβρουαρίου 1914 κήρυξε την Χιμάρα αυτόνομη περιοχή.

Ακολούθησαν το Δέλβινο και οι Άγιοι Σαράντα στις 16 Φεβρουαρίου.

Η οργανωτική επιτροπή του Αγώνα για την Βόρειο Ήπειρο εξελίχθηκε σε Προσωρινή Κυβέρνηση με έδρα το Αργυρόκαστρο και αποφάσισε η ανακήρυξη της Αυτονομίας να γίνει επίσημα εκεί στις 17 Φεβρουαρίου 1914.

Ως τόπος ορίσθηκε κατάλληλος χώρος κοντά στο Αργυρόκαστρο, στις όχθες του ποταμού Δρίνου. 

Ο πληθυσμός της πόλεως και της περιοχής Αργυροκάστρου άρχισε να συγκεντρώνεται από τις πρώτες πρωινές ώρες πάνοπλος. Οι αστυνομικές αρχές βρέθηκαν σε αδυναμία να παρέμβουν. Ο Ελληνικός Στρατός που βρισκόταν σε επιφυλακή και σημαντικές δυνάμεις του με πυροβολικό είχαν καταλάβει δεσπόζουσες θέσεις, απέφυγε να επέμβει, για να αποτραπούν τυχόν αιματηρά επεισόδια. 

Στις 4 το απόγευμα έφτασε στις όχθες του Δρίνου ο Πρόεδρος και τα μέλη της Προσωρινής Κυβερνήσεως και άρχισε η τελετή του αγιασμού. Την δέηση υπέρ του Προέδρου της Βορείου Ηπείρου Γεωργίου Ζωγράφου κάλυψαν η συμπυρσοκρότηση των όπλων και οι ζητωκραυγές από τους ιερολοχίτες (εθελοντές στρατιώτες που τάχθηκαν υπό τις διαταγές της προσωρινής Κυβέρνησης) και του ενόπλου πλήθους.

Ακολούθησε ολιγόλεπτη βαθιά σιγή και έπειτα μέσα σε κατάνυξη και συγκίνηση άρχισε να υψώνεται στον γαλανό ηπειρωτικό ουρανό η Σημαία της Αυτονόμου Ηπείρου. Στο ανέβασμα της στον ιστό, για λίγο, συναπαντήθηκε με την Ελληνική Σημαία που υποστελλόταν.

Στην συγκινητική, αλλά και τόσο παράξενη αυτή στιγμή, ο Μητροπολίτης Δρυϊνουπόλεως Βασίλειος προχώρησε λίγα βήματα και στρεφόμενος προς την Ελληνική Σημαία που κατέβαινε αργά-αργά, με παλλόμενη από λυγμούς και πάθος φωνή, της απηύθυνε σύντομη και συγκινητική προσλαλιά αποχαιρετισμού από μέρους του Ελληνισμού της Βορείου Ηπείρου:  

«Χάριν της υπερτάτης Εθνικής ανάγκης κατεβιβάσθης, ω θείον όνειρον, ημών τε και των πατέρων μας γαλανόλευκη μας, εθνική μας Σημαία. Αλλά αντί Σου δεν ανυψώνομεν ξένην, αλλά την θυγατέραν σου Ηπειρωτικήν, προωρισμένην να κατεσχίση κατά της αλβανικής ημισελήνου».

Στην συνέχεια ο Πρόεδρος της Προσωρινής Κυβερνήσεως Γεώργιος Χρηστάκη Ζωγράφος εκφώνησε πολιτικό λόγο στον οποίο ανέπτυξε το νόημα της Ανακηρύξεως της Αυτονομίας, όπου ανάμεσα στα άλλα είπε:  

«Η Ελλάς εξηναγκάσθη να θυσιάσει την Ήπειρον χάριν ανωτέρων συμφερόντων. Ο Ηπειρωτικός όμως λαός δεν δύναται να υποκύψει εις τον ζυγόν βαρβάρου λαού, αι δε εγγυήσεις ας υπόσχονται, δεν είναι δυνατόν να τηρηθούν. Το προ πεντακοσίων ετών όνειρον εκπληρούται σήμερον, εν τη αποφάσει των Ηπειρωτών όπως αποθάνουν υπέρ της Ελευθερίας των».

Μετά το τέλος της τελετής η προσωρινή Κυβέρνηση επικεφαλής του λαού κατευθύνθηκε προς το Αργυρόκαστρο. Στην πλατεία του Διοικητηρίου μίλησε προς τα συγκεντρωμένα πλήθη ο Μητροπολίτης Βελλάς και Κονίτσης Σπυρίδων και ο γεμάτος ενθουσιασμός λόγος του «ηλέκτρισε» τους πάντες.

Οι ελληνικές αρχές απέφυγαν να υποβάλλουν τον Στρατό στην σκληρή δοκιμασία να εμποδίσει τους επαναστάτες και στον εξώστη του Διοικητηρίου υψώθηκε η Σημαία της Αυτόνομης Πολιτείας, ενώ τμήματα του Ιερού Λόχου Αργυροκάστρου απέδιδαν τιμές και οι καμπάνες των εκκλησιών χτυπούσαν συνέχεια. 

Πηγή: “Ο Βορειοηπειρωτικός Αγών 1914” Κωνσταντίνου Σκενδέρη

H πρώτη προκήρυξη της προσωρινής κυβέρνησης της Αυτονόμου Βορείου Ηπείρου

Ηπειρώται!

Η εν Αργυροκάστρω συνελθούσα Συντακτική Συνέλευσις των αντιπροσώπων, ους ομόφωνος ανέδειξεν η γνώμη του Λαού, ανεκήρυξε την ίδρυσιν της «Αυτονόμου Πολιτείας της Βορείου Ηπείρου» αποτελεσθησομένης εκ των επαρχιών, τας οποίας εξαναγκάζεται όπως εγκαταλείπει ο Ελληνικός Στρατός.

Κατά τας αποφάσεις της Συντακτικής Συνελεύσεως, το οριστικόν Πολίτευμα της ιδρυθείσης Αυτονόμου Πολιτείας θέλει συντάξει νέα Συντακτική Συνέλευσις, συγκληθησομένη άμα ως αι περιστάσεις επιτρέψωσι. Προσωρινώς δε πάσας τας εν τη Αυτονόμω Πολιτεία εξουσίας θέλει διαχειρισθή Προσωρινή Κυβέρνησις, εντεταλμένη όπως κυβερνήση και διοικήση την χώραν υπό τας αρχάς της ισοπολιτείας και δικαιοσύνης, της ελευθερίας της συνειδήσεως και της προστασίας της ζωής, τιμής και περιουσίας των πολιτών ανεξαρτήτως θρησκεύματος.

Ηπειρώται!

Η εν Αργυροκάστρω συνελθούσα Συντακτική Συνέλευσις εις τας αποφάσεις ταύτας προέβη αναγνωρίσασα ότι η Πατρίς ημών κινδυνεύει, καταδικασθείσα υπό των Ισχυρών. Μία κατόπιν της άλλης απωλέσθησαν αι ελπίδες ημών. Μας αποσπώσιν από τα αγκάλας της μητρός μας Ελλάδος. Μας αρνούνται την ανεξαρτησίαν. Μας αρνούνται την αυτοδιοίκησιν εν τω Κράτει τω Αλβανικώ. Μας αρνούνται και αυτάς ακόμη τας εγγυήσεις αίτινες ηδύναντο να περιφρουρήσωσι λυσιτελώς την ζωήν, την θρησκείαν, την περιουσίαν, την ύπαρξιν μας την εθνικήν. Μας φέρουσιν εις τελείαν απόγνωσιν. Ούτε η παρουσία ξένων τινών αξιωματικών επί κεφαλής ατάκτων στιφών, ούτε αι πομπώδεις επαγγελίαι, ούτε αι αγαθαί προθέσεις του Ηγεμόνος, ούτε η προσωρινή παραμονή του Ελληνικού Στρατού εξασφαλίζει την Ήπειρον. Το πάτριον ημών έδαφος κείται σήμερον λεία, δυνάμει αδίκου και ακύρου βουλήσεως πάντων των ισχυρών της γης. 

Αλλ’ ακλόνητον έμεινε το ημέτερον δίκαιον, το δίκαιον του Ηπειρωτικού λαού, να ρυθμίση τα της ιδίας του τύχης, διοργανούμενως πολιτικώς και ενόπλως, φρουρήση την ανεξαρτησίαν αυτού. Εναντίον του απαραγράπτου τούτου δικαιώματος εκάστου λαού, ανίσχυρος είναι κατά τας αρχάς του θείου και ανθρωπίνου δικαίου, η θέλησις των Μεγάλων Δυνάμεων να δημιουργήση υπέρ της Αλβανίας έγκυρον και σεβαστόν τίτλον κυριαρχίας επί της χώρας ημών και υποχρεώση ημάς. Ουδέν επίσης κέκτηται η Ελλάς δικαίωμα όπως εξακολουθεί κατέχουσα το ημέτερον έδαφος αποκλειστικώς ίνα παραδώσι αυτό εναντίον της ημετέρας βουλήσεως εις ξένον δυνάστην. 

Ελευθέρα ήδη παντός δεσμού, μη δυνάμενη δε να συμβιώση, και δη υπό τοιούτους όρους, μετά της Αλβανίας, κηρύσσει η Βόρειος Ήπειρος την ανεξαρτησίαν της και προσκαλεί τους πολίτας της, όπως υποβαλλόμενοι εις πάσαν θυσίαν προασπίσωσι την ακεραιότητα του εδάφους και τας ελευθερίας της κατά πάσης προσβολής. 

Εν Αργυροκάστρω τη 15η Φεβρουαρίου 1914

Η προσωρινή Κυβέρνησις
 

Ο Πρόεδρος 

Γεώργιος Χρηστάκη Ζωγράφος
 

Τα μέλη
Μητροπολίτης Δρυϊνουπόλεως Βασίλειος
Μητροπολίτης Κορυτσάς Γερμανός
Μητροπολίτης Βελλάς και Κονίτσης Σπυρίδων

Πολλά γκρουπ από την Ελλάδα κι άλλες χώρες της Ευρώπης  επισκέπτονται τον βορειοηπειρωτικό χώρο, τους Αγίους Σαράντα, το  Αργυρόκαστρο κι άλλα μέρη. Και έχουν τι να δουν, τι να πληροφορηθούν, ώστε να φύγουν με μια ολοκληρωμένη εικόνα γι’ αυτά που επισκέπτονται, αλλά και όλον τον βορειοηπειρωτικό χώρο.

Και ο βορειοηπειρωτικός χώρος είναι πλούσιος με ιστορία, διάσπαρτος με αρχαιολογικά και φυσικά μνημεία: Έχουν να μάθουν για την ιστορία του Ογχισμού (Άγιοι Σαράντα), το κυριότερο λιμάνι της Χαονίας, για την πέτρινη χαρακτηριστική πόλη του Αργυροκάστρου,  υπό την επίβλεψη της ΟΥΝΕΣΚΟ, για την αρχαία πόλη του Έλενου, γιου του Πριάμου της Τροίας, το Βουθρωτό, για τη Φοινίκη, την πρωτεύουσα του βασιλιά Πύρρου, το μοναστήρι των Τεσσαράκοντα Μαρτύρων, το Λυκούρσιον κι αυτό του Αγίου Νικολάου στο Μεσοπόταμο,  για το φυσικό μνημείο  του Γαλάζιου Ματιού και το θρύλο της Μπίστρισσας, τα πέτρινα, τοξωτά γεφύρια, διάσπαρτα στο χώρο μας, τις παμπάλαιες εκκλησίες και τόσα άλλα.

Η σωστή, όμως, πληροφόρηση, η πραγματική όψη του νομίσματος, εξαρτούνται από τον ξεναγό, αυτόν που θα μεταφέρει την πραγματικότητα ή την παραποίηση της ιστορίας που κρύβουν μέσα τους τα άψυχα όντα (μνημεία) που επισκέπτονται οι ξένοι.

Διότι αυτά δεν έχουν στόμα  να διαμαρτυρηθούν. Να πουν μόνα τους την ιστορία τους: Πως ο Έλενος που έχτισε το Βουθρωτό  ήταν Έλληνας και όχι Ιλλυριός (τώρα τους Τρώες τους κάνουν και Αρβανίτες), πως οι επιγραφές στις κυκλώπειες πέτρες είναι στην ελληνική, πως το μοναστήρι του Αγίου Νικολάου χτίστηκε από τον Μέγα Κωνσταντίνο το Μονομάχο το 306 μ. Χ. και όπου τον ΧΙ-ΧIV αι. ήταν το μεγαλύτερο μοναστήρι του Βυζαντίου και τόσα και τόσα άλλα, για το κάθε μνημείο.

«Μα εδώ μιλούν ελληνικά», η απορία μερικών σε γκρουπ από την Ελλάδα, που επισκέφτηκαν τη Χιμάρα το τελευταίο διάστημα.  Όταν άκουσαν τη κυρα- Γιαννούλα Μπότση, που καθώς ήταν στην εξώπορτα τους  καλωσόρισε και τους φίλεψε στο σπίτι της, που στα άπταιστα ελληνικά τούς είπε  πως η μητέρα της δεν μιλούσε καθόλου αλβανικά,  πως μετά τις εκλογές της 2ας Δεκεμβρίου 1946 τους τράβηξαν την ελληνική εθνικότητα…,  όταν άκουσαν και από τον ξεναγό την σωστή ιστορία της Χιμάρας πως «εδώ και αιώνες οι Χιμαριώτες είχαν σχηματίσει ένα είδους κράτους, μια ελληνική περιοχή με αυτονομία, την οποία η τουρκική κυβέρνηση αναγκάστηκε ν’ αποδεχτεί» Πως, οι Χιμαριώτες δεν άκουγαν παρά μονάχα τη φωνή ενός από τους συμπατριώτες τους, απόστρατου Έλληνα αξιωματικού, του Σπύρου Σπυρομήλιου. Σύμφωνα μ’ αυτήν δεν έπρεπε να υπάρχει παρά μόνο ένα πολιτικό δόγμα στη Χιμάρα, η ένωση με την Ελλάδα» (Rene Puaux- Ρενέ Πυώ, Γάλλος ιστορικός και δημοσιογράφος), εμπλουτίστηκαν με τις σωστές πληροφορίες περί Χιμάρας και, γενικά περί βορειοηπειρωτικού χώρου.

Όταν  ο ξεναγός ερμηνεύει την ιστορία διαφορετικά, παραποιημένη, οι επισκέπτες, τα γκρουπ,  θα δημιουργήσουν λανθασμένες εικόνες, οπότε είναι και καθήκον των τουριστικών γραφείων, να επιλέξουν τους σωστούς, για να μην παραχαραχτεί η ιστορία του Βορειοηπειρωτικού χώρου και Ελληνισμού.  

Βαγγέλης Παπαχρήστος

sfeva.gr

Η κηδεία του αειμνήστου Αγωνιστή του Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού και μέλους τους Δ.Σ. της Κίνησης για την Αναγέννηση της Βορείου Ηπείρου Γεωργίου Παππά θα τελεστεί την Παρασκευή 10 Φεβρουαρίου 2023 και ώρα 3:00 μ.μ. από το Δημοτικό Κοιμητήριο Αγίων Θεοδώρων, επί της Λεωφόρου Θηβών 420, στο Ίλιον Αττικής.

Ο Γιώργος Παππάς ήταν ένας πατριώτης που πάντα ονειρευόταν μια καλλίτερη τύχη για την μαρτυρική Βόρειο Ήπειρο.

Έφυγε από την ζωή στην ηλικία μόλις των 57 ετών, λίγες εβδομάδες πριν ορκιστεί Έλλην πολίτης. 

Παράδοξα της γραφειοκρατίας του είχαν στερήσει ή καθυστερήσει αυτή την χαρά.

Με την ομάδα  RENEA της αλβανικής αστυνομίας η οποία σκότωσε στις 28 Οκτωβρίου του 2018 τον Έλληνα βορειοηπειρώτη Κωνσταντίνο Κατσίφα πραγματοποίησε κοινή άσκηση η ΕΚΑΜ υπό το βλέμμα του υπουργού  Προστασίας του Πολίτη Τάκη Θεοδωρικάκου.

Την ενδυνάμωση της συνεργασίας μεταξύ της ελληνικής και της αλβανικής αστυνομίας, αποδεικνύει, όπως είπε ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη Τάκης Θεοδωρικάκος, η επιτυχής ολοκλήρωση του προγράμματος εκπαίδευσης οκτώ αστυνομικών της ομάδας RENEA από τη γειτονική χώρα στις εγκαταστάσεις των ΕΚΑΜ, στο Μαρκόπουλο.

Το πρόγραμμα, όπως είπε ο κ. Θεοδωρικάκος, αποτελεί άλλο ένα δείγμα διεύρυνσης της αστυνομικής συνεργασίας μεταξύ Ελλάδας και Αλβανίας, με γνώμονα την προστασία του κράτους δικαίου και τη διασφάλιση ενός περιβάλλοντος ασφάλειας για τους πολίτες. Και όπως σημείωσε τέτοιου είδους συνέργειες καταδεικνύουν το εξαιρετικό επίπεδο συνεργασίας μεταξύ των δύο χωρών στον τομέα της ασφάλειας.

«Τέτοιου είδους δράσεις και η συνεργασία μεταξύ των υπηρεσιών, αυξάνουν τη μαχητική ικανότητα των στελεχών αμφοτέρων των Μονάδων, ενισχύουν τη διαλειτουργικότητα και την ικανότητα συνέργειας σε περίπτωση διασυνοριακής συνεργασίας, ενώ επιτυγχάνεται μεγάλος βαθμός ετοιμότητας για την αντιμετώπιση προκλήσεων του σύγχρονου επιχειρησιακού περιβάλλοντος. Οι προσπάθειες αυτές είναι καθοριστικές για την εν γένει ενίσχυση και ενδυνάμωση της εσωτερικής ασφάλειας στις δύο χώρες».

Η πρεσβευτής της Αλβανίας στην Ελλάδα κυρία Luela Hajdaraga, ευχαρίστησε τον υπουργό Προστασίας του Πολίτη για τη φιλοξενία και τη συνεργασία και τόνισε ότι «αυτή η συνεργασία θα ενισχύσει, την ασφάλεια αλλά και τις σχέσεις των δύο χωρών».

Στην Βόρειο Ήπειρο δεν χωράνε επαναστάτες. “Μας έκαναν εξυπηρέτηση” τα παιδιά, οπότε τους προσφέρουμε και επιπλέον εκπαίδευση, οργάνωση και αναγνώριση.

Πέντε χρόνια μετά την δολοφονία του ακόμα δεν λάβαμε εξηγήσεις και απολογίες.

με πληροφορίες από pronews.gr και makeleio.gr

Το Σάββατο 4 Φεβρουαρίου 2023, έφυγε από την ζωή σε ηλικία 57 ετών, σε νοσοκομείο της Αθήνας, το μέλος του Δ.Σ. της Κίνησης για την Αναγέννηση της Βορείου Ηπείρου Γεώργιος Παππάς.

Γεννήθηκε στην Αθήνα από γονείς Βορειοηπειρώτες, με καταγωγή από το χωριό Δρόβιανη Αγίων Σαράντα, οι οποίοι ήταν πολιτικοί φυγάδες από το αλβανικό κομμουνιστικό καθεστώς.

Από νεανική ηλικία τάχθηκε στον Αγώνα υπέρ του Ελληνισμού της Βορείου Ηπείρου, συμμετέχοντας ενεργά και από θέσεις ευθύνης σε βορειοηπειρωτικά σωματεία.

Ο Γεώργιος Παππάς έδινε πάντα το «παρών» με προθυμία και ανιδιοτέλεια σε εκδηλώσεις και δράσεις για τα δικαιώματα των Βορειοηπειρωτών, έχοντας πολλές φορές και οργανωτικό ρόλο.

Ο θάνατος του προήλθε από μετεγχειρητικές επιπλοκές μετά από επέμβαση στην καρδιά.

Η κηδεία του, λόγω των δυσμενών καιρικών συνθηκών που επικρατούν, θα ανακοινωθεί τις επόμενες ημέρες.

Η Κίνηση για την Αναγέννηση της Βορείου Ηπείρου εκφράζει τα θερμά της συλλυπητήρια στου οικείους του Γιώργου Παππά και υπόσχεται ότι η μνήμη του θα παραμένει ζωντανή τόσο από τα μέλη της όσο και από όλους τους Αγωνιστές για τα δίκαια του Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού.

Η Εθνική Ελληνική Μειονότητα στην Αλβανία, στα βάθη των αιώνων, εκτός των άλλων, έχει  αναδείξει αξιόλογους ανθρώπους της Τέχνης και των Γραμμάτων, που μας άφησαν παρακαταθήκη τα συγγράμματά τους, τις μελέτες τους, την σοφία τους.

Προσωπικότητες  λαμπαδηφόροι σε διάφορους τομείς της πολιτικο-κοινωνικής και πολιτισμικής ζωής του χώρου μας, μερικούς από τους οποίους η κοινωνία, η Τοπική μας Αυτοδιοίκηση  τους έχει προβάλλει, όπως τους αρμόζει.

Την ημέρα των Τριών Ιεραρχών, του Βασιλείου του Μεγάλου, του Γρηγορίου του Θεολόγου, του Ιωάννη του Χρυσόστομου ή την Ημέρα των Ελληνικών Γραμμάτων, διάλεξε ο Δήμος Φοινίκης, σε συνεργασία με την Περιφέρεια Αυλώνας, ν’ αναδείξουν και να  βραβεύσουν δύο άλλες προσωπικότητες του βορειοηπειρωτικού μας χώρου: τον ιατρό Παύλο Καλογέρη, από το Κώσταρι, περιοχής Μεσοποτάμου- Δελβίνου,   και τον Δασολόγο μηχανικό, Προκόπη Κυριάκη από το Γιαννιτσάτι περιοχής Θεολόγου- Αγίων Σαράντα. 

Γνωρίζοντας  το έργο των δύο αυτών λειτουργών επιστημόνων, στον τομέα τους,  τις αρετές και τα προτερήματά τους, την ακούραστη δουλειά τους σε όφελος των πολιτών και της κοινωνίας,  το Δημοτικό Συμβούλιο Φοινίκης  με απόφαση αρ. 38 ημερομηνία 22.09.2022, ανακηρύσσει τον  Παύλο Καλογέρη: «Επίτιμο Δημότη Δήμου Φοινίκης», με το αιτιολογικό: «Για την  συνεχή και αφιλοκερδή  προσφορά του στην υπηρεσία της προστασίας και ενίσχυσης της δημόσιας υγείας της Κοινότητας», ενώ το Περιφερειακό Συμβούλιο Αυλώνας έγκρινε την πρόταση και  ανακηρύσσει τον Προκόπη Κυριάκη: «Διακεκριμένη προσωπικότητα Περιφέρειας Αυλώνας» με το αιτιολογικό «Για την συνεισφορά του ως σύγχρονος διανοούμενος με τις επιστημονικές του αξίες στο πεδίο της δασικής υπηρεσίας για την διαφύλαξη  του οικολογικού περιβάλλοντος, καθώς και ως πολιτικός των ισορροπιών συνύπαρξης  και συναδέλφωσης μεταξύ Μειονότητας και Αλβανικού λαού. Προσωπικότητα  με μεγάλες ανθρώπινες, κοινωνικές και διανοούμενες αξίες, εμπνευστής για τις επόμενες γενιές».

Ο Παύλος Καλογέρης ιατρός στην ειδικότητα του Ενδοκρινολόγου, Διευθυντής στα νοσοκομεία Δελβίνου και Αγίων Σαράντα, Προϊστάμενος Υγείας για το Νομό των Αγίων Σαράντα. Στα 60 του, συνταξιούχος πια, δίνει εξετάσεις και αναγνωρίζει το δίπλωμά του στην Ελλάδα. Καθορίζεται σ’ ένα μακρινό νησί, την Ανάφη, εκεί που μερικοί το απέφευγαν, εκεί που οι Αφηνιώτες τον αγάπησαν και τον έκαναν δικό, τους πολίτη.   

«Ωραίος άνθρωπος ο γιατρός, απλός και γνήσιος. Έχει μεγάλη καρδιά. Είναι τυχερό για το νησί μας…» έγραψαν οι Ανηφιώτες.  «Ο γιατρός Παύλος Καλογέρης επέδειξε απαράμιλλο ήθος, πρωτοφανή εργατικότητα και ιδιαίτερη συνεργασιμότητα με τους συναδέλφους του και το λοιπό προσωπικό…» γράφει το πιστοποιητικό  που του χορήγησε η Διεύθυνση του Νοσοκομείου Νίκαιας.

Ο Προκόπης Κυριάκης ένας αφοσιωμένος επιστήμονας, όλη η ζωή του  στην υπηρεσία των δασών και του πράσινου. Τέλεσε Διευθυντής της Επιχείρησης Δασών Νομού Αγίων Σαράντα, Διευθυντής Διεύθυνσης Λιβαδιών και Δασών στο Υπουργείο Γεωργίας στα Τίρανα, αναγνωρίζει το δίπλωμά του στην Ελλάδα και εργάζεται 10 χρόνια στο Υπουργείο Γεωργίας στην Αθήνα κι άλλα πέντε χρόνια στο Δήμο Νέας Ιωνίας, ο σχεδιαστής του πράσινου στεφανιού της Αθήνας, κι άλλων 20 ακόμα σχεδίων για την διάπλαση του περιβάλλοντος.

Αυτές είναι οι δύο προσωπικότητες, που δικαίως, βράβευσαν το Περιφερειακό και το Δημοτικό Συμβούλιο, αναβαθμίζοντας έτσι τις πνευματικές αξίες αυτού του χώρου.

Η απονομή έγινε στο Πολιτιστικό Μέγαρο «Κατίνα Παππά» στη Λιβαδειά, με την παρουσία δεκάδων ανθρώπων της Τέχνης και των Γραμμάτων, απλών δημοτών, φίλων και συγγενών των τιμωμένων, του Δημάρχου Φοινίκης Χρήστου Κίτσιου, του βουλευτή της περιοχής Νίκο Κούρη, του Περιφερειάρχη Αυλώνας Φλαμούρ Μάμαϊ, του Πρόεδρου Περιφέρειας Αυλώνας Ερβής Μότσκα,  του Πρόεδρου του ΣΚ Θωμά Καλόγερου, κι άλλων επισήμων.

Για τους δύο βραβευμένους  προβλήθηκαν βίντεο, ενώ για την ζωή και το έργο τους, αναλυτικά, μίλησαν ο δημοσιογράφος Βαγγέλης Παπαχρήστος και ο Αντιπεριφερειάρχης  Χαράλαμπος Παντέχης.

Χαιρέτησαν ο Δήμαρχος Φοινίκης Χρήστος Κίτσιος, ο βουλευτής και γιατρός Νίκος Κούρης, ο Περιφερειάρχης Φλ. Μέμαϊ και ο Πρόεδρος του ΣΚ Θ. Καλογέρης ενώ η κόρη του γιατρού Παύλου, η Χρυσάνθη και οι δύο τιμώμενοι  ευχαρίστησαν  το Περιφερειακό και Δημοτικό Συμβούλιο για την έγκριση αυτών των διακρίσεων.

Ο Δήμος Φοινίκης, συνάμα, με την ευλογία του πατήρ Νικόδημου, έκοψε και την πρωτοχρονιάτικη πίττα.  

Βαγγέλης ΠΑΠΑΧΡΗΣΤΟΣ

sfeva.gr

Ο Δεκέμβριος του 1940 υπήρξε για τον Μουσολίνι ένας εφιαλτικός μήνας. Στην Βόρεια Αφρική είχε χάσει σχεδόν όλη την Λιβύη και αγωνιζόταν να κρατήσει την Τρίπολη.

Στο μέτωπο της Βορείου Ηπείρου, μετά την απώλεια του Πόγραδετς, την 4^η Δεκ. 1940, ο Στρατηγός Ουμπάλντο Σοντού, διοικητής των ιταλικών στρατευμάτων στην Αλβανία, ζήτησε την εύρεση πολιτικής λύσεως, διότι θεωρούσε αδύνατη την περαιτέρω στρατιωτική δράση.

Η Απόγνωση του Ντούτσε

Στην σύσκεψη που ακολούθησε στο Παλάτσο Βενέτσια ο Μουσολίνι απογοητευμένος, όσο ποτέ άλλοτε δήλωσε: «Κάθε ἄνθρωπος κάνει στην ζωή του ἕνα μοιραῖο σφάλμα, ἐγώ το ἔκανα ὅταν ἐμπιστεύτηκα τον Πράσκα». 

Ο Τσιάνο στην ίδια σύσκεψη έγινε περισσότερο τραγικός: «Προτιμῶ να φυτέψω μια σφαῖρα στο κεφάλι μου, παρά να παρακαλέσω τον Ρίμπεντροπ (Ὑπουργό ἐξωτερικῶν τοῦ Ράϊχ)».

Το Γερμανικό επιτελείο συνέταξε το σχέδιο «Κυκλάμινα των Άλπεων», το οποίο προέβλεπε την αποστολή γερμανικών δυνάμεων στην Αλβανία για την αποφυγή της καταρρεύσεως του μετώπου.

Η Γερμανική Πρόταση

Η Ελλάδα δεν είχε διακόψει τις διπλωματικές σχέσεις με την Γερμανία, μετά την κήρυξη πολέμου από την Ιταλία. Οι επαφές των δύο χωρών, πέρα των διαπιστευμένων διπλωματικών εκπροσώπων, διεξαγόντουσαν και μέσω τρίτων χωρών και στελεχών των μυστικών υπηρεσιών.

Τον Δεκέμβριο του 1940 επισκέφθηκε την Μαδρίτη, ο επικεφαλής της Υπηρεσίας Πληροφοριών του Γ΄ Ράιχ, Ναύαρχος Βίλχελμ Φον Κανάρης.

Την 17^η Δεκ. 1940 ο Ούγγρος πρέσβης στην Μαδρίτη στρατηγός Ρούντολφ Αντόρκα, φίλος του Κανάρη και πρώην αρχηγός των μυστικών υπηρεσιών της Ουγγαρίας, μετέφερε στον Έλληνα ομόλογό του Περικλή Αργυρόπουλο, γερμανική πρόταση τερματισμού του Ελληνο-ιταλικού πολέμου.

Οι όροι ήσαν απλοί: Η Ελλάδα θα διατηρούσε τα εδάφη που κατέλαβε, ενώ η Γερμανία θα παρείχε εγγυήσεις μη επιθέσεως, εφόσον χώρα η παρέμενε αυστηρά ουδέτερη και αποχωρούσαν οι Βρετανοί από την ελληνική επικράτεια.

Ο Έλληνας πρέσβης τηλεγράφησε αμέσως την γερμανική πρόταση στον Ιωάννη Μεταξά.

Την ίδια περίοδο παρόμοια πρόταση φαίνεται να έγινε και στην Αθήνα, από τον πολιτιστικό ακόλουθο της Γερμανίας προς τον Υφυπουργό Ασφαλείας Κωνσταντίνο Μανιαδάκη.  

Η Αντίδραση του Μεταξά

Η προσφορά ήταν πολύ δελεαστική για να απορριφθεί και πολύ καλή για γίνει πιστευτή. Η εποχή της ουδετερότητος είχε όμως παρέλθει. Ο Μεταξάς δεν έτρεφε αυταπάτες, είχε αντιληφθεί ότι η γερμανική επίθεση είχε καταστεί αναπόδραστη. Το εκμυστηρεύθηκε στον πρέσβη των ΗΠΑ στην Ελλάδα Λίνκολν Μακβί. 

Ο Έλληνας πρωθυπουργός αποφάσισε να μην απαντήσει, εάν δεν διαβιβαζόταν η πρόταση μέσω της πρεσβείας. Την 20^η Δεκεμβρίου, ο Μεταξάς δέχθηκε τον Γερμανό πρέσβη στην Ελλάδα  Πρίγκιπα Φον Έρμπαχ.

Την ημέρα εκείνη έγραψε στο ημερολόγιο του: «Εὐτυχῶς ἡ ἐπίσκεψις τοῦ Γερμανοῦ δέν εἶχε κακά ἀποτελέσματα. Στην ἀρχή-χθές- νόμισα ὅτι θά ἐπήρχετο ρῆξις καί ὅτι οἵ Γερμανοί θὰ μᾶς πίεζαν μέ ἀπειλάς. Εὐτυχῶς τίποτα ἀπό αὐτά. Ἥμουν ἔτοιμος γιά ὅλα. Εἰδοποίησα τον Ἄγγλο».

Η έλλειψη αποδεικτικών εγγράφων έδωσε τροφή για την δημιουργία πολλών υποθέσεων και σεναρίων. Το γερμανικό υπουργείο εξωτερικών του Ράϊχ φαίνεται ότι δεν συμμετείχε σ’ αυτή την πρωτοβουλία.

Ο Χίτλερ την 12^ηΝοεμ. 1940 είχε διατάξει την κατάρτιση του σχεδίου «Μαρίτα» που αφορούσε την κατάληψη της Ελλάδος από την Γερμανία. Στα ιταλικά αρχεία και στο ημερολόγιο του Τσιάνο δεν υπάρχουν σχετικές αναφορές.

Όταν η Ελλάδα υπέγραψε δύο Πρωτόκολλα συνθηκολογήσεως με την Γερμανία, μετά την επίθεση κατά της χώρας μας τον Απρίλιο του 1941, ο Μουσολίνι αγανάκτησε και υποχρέωσε τον Χίτλερ να υπογραφεί και τρίτο Πρωτόκολλο στο οποίο συμμετείχε και η Ιταλία.

Ο Μουσολίνι είχε εμπλέξει στην Αλβανία μισό εκατομμύριο στρατιώτες και είχε υποστεί τεράστιες απώλειες (90.000 νεκρούς και τραυματίες). Η ανακωχή σε κάθε περίπτωση θα υπογράφονταν από την σύμμαχο Ιταλία.

Το πιθανότερο είναι ότι οι γερμανικές προτάσεις αποτελούσαν ενέργειες στα πλαίσια ψυχολογικών επιχειρήσεων, με σκοπό την ανακοπή της ελληνικής επιθέσεως (η οποία συνεχιζόταν, παρά τις δυσκολίες που αντιμετώπιζε λόγω της ελλείψεως μεταφορικών και του χειμώνα), ώστε να αποφευχθεί η κατάρρευση του ιταλικού στρατού χωρίς την αποστολή γερμανικών ενισχύσεων. Μόλις εξέλιπε αυτό το ενδεχόμενο οι προτάσεις των Γερμανών σταμάτησαν. 

Η επιλογή για την κατάληψη της στενωπού της Κλεισούρας, η οποία μας έδωσε τακτικό πλεονέκτημα, αντί της καταλήψεως του λιμένος του Αυλώνος, που αποτελούσε το κύριο λιμένα εφοδιασμού του ιταλικού στρατού, ενδέχεται να υπήρξε μια «θετική χειρονομία» προς την γερμανική πρωτοβουλία τερματισμού του πολέμου.

Ο Τσώρτσιλ από την άλλη, επέμενε στην αποστολή περιορισμένων βρετανικών δυνάμεων, τις οποίες δεν αποδεχόταν ο Μεταξάς, μην επιθυμώντας να δώσει δικαιολογία για την επέμβαση των Γερμανών.

Ο θάνατος του Μεταξά, την 29^η Ιαν. 1941, αποδίδεται από ορισμένους ιστορικούς στους Βρετανούς, λόγω του φόβου αποδοχής εκ μέρους του, της γερμανικής προτάσεως ειρήνης.

Αποσπάσματα από άρθρο του Αντιστράτηγου ε.α. Ιωάννη Κρασσά

Την εμφάνιση της έκανε μεταξύ άλλων και η σημαία της Αυτονόμου Βορείου Ηπείρου κατά την διάρκεια του λαϊκού προσκυνήματος της σωρού του Βασιλέως των Ελλήνων Κωνσταντίνου την Δευτέρα 16 Ιανουαρίου.

Στις λίγες ώρες που υπήρχε περιθώριο πριν την κηδεία του έκπτωτου μονάρχη για να μπορέσει να απευθύνει ο κόσμος το ύστατο χαίρε στον τελευταίο Βασιλιά των Ελλήνων, στο παρεκκλήσι του Αγίου Ελευθερίου στην Μητρόπολη Αθηνών, όπου βρισκόταν η σωρός του από τις 6 έως τις 11 το πρωί, προσήλθαν αυθόρμητα και πολλοί Βορειοηπειρώτες.

Οι Έλληνες της Βορείου Ηπείρου δεν ξέχασαν το ενδιαφέρον που είχαν δείξει οι Βασιλείς των Ελλήνων για την ιδιαίτερη πατρίδα τους καθώς και του ίδιου του Κωνσταντίνου Β΄, ο οποίος κατά την επίσκεψη του στο μεθοριακό φυλάκιο της Κακαβιάς είχε αναγράψει το σύνθημα “ΤΑ ΣΥΝΟΡΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΔΕΝ ΣΤΑΜΑΤΟΥΝ ΕΔΩ”!

Ως μαρτυρία της παρουσίας και του Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού, ένας Βορειοηπειρώτης, όπως φαίνεται και στις φωτογραφίες είχε στην πλάτη του την σημαία της Βορείου Ηπείρου.